Home arrow Wet en regelgeving arrow Jurisprudentie arrow Sociale zekerheid arrow Bezwaar maken na WGA toekenning. Dat scheelt!
Bezwaar maken na WGA toekenning. Dat scheelt!

Het is allang geen nieuws meer dat toekenning van een WGA uitkering een dure zaak is voor werkgevers doordat de WGA uitkeringslast 10 jaar lang direct op werkgevers blijft drukken. Deze straffe financieringssystematiek geldt niet voor de IVA. Voor werkgevers is het daarom van groot financieel belang als het UWV bij volledige arbeidson-geschiktheid een IVA-uitkering toekent in plaats van een WGA uitkering 80/100%. Ook werknemers hebben belang bij een IVA uitkering omdat deze een hoger uitkeringspercentage kent dan de WGA (75%).            

Het verschil tussen een WGA of een IVA-uitkering zit in het begrip duurzaamheid van de arbeids-ongeschiktheid.  In de praktijk blijkt het verschil tussen WGA en IVA zeer klein te kunnen zijn. Kleine verschillen met grote gevolgen. Bij deze grote belangen past een serieuze beoordeling van de arbeidsongeschiktheid door UWV. 

Over een niet al zorgvuldige beoordeling door UWV keuringsartsen schreef ik eerder in het artikel de schrijnende realiteit van de WIA beoordeling.  Hier werd de situatie beschreven van een 58 jarige werkneemster die - binnen een tijdsbestek van enkele maanden - eerst minder dan 35% werd beoordeeld, na haar bezwaar werd het WGA 80/100% en na beroep door werkgever volgde een IVA uitkering. Het kan snel verkeren.

Steeds meer werkgevers zien het belang om een toekenning van een WGA uitkering kritisch te laten toetsen op de aanwezigheid van duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid. Dit is bepalend voor toekenning van een IVA-uitkering. Daarnaast kan worden beoordeeld of de WGA schade terecht aan de werkgever werd toegerekend. Ook dit gaat met regelmaat fout.

In november 2009 kregen wij de dergelijke toetsingsopdracht van een zorginstelling. Het ging in deze zaak om een part time thuishulp die in oktober 2004 in dienst was getreden en op 15 oktober 2007 volledig uitviel en nadien ook niet meer herstelde. Deze werkgever is eigenrisicodrager voor de WGA. 

Tijdens de beoordeling van het UWV bezwaardossier bleek uit oude Cadans rapportages dat de medewerkster van 2000 tot 2002 een WAO uitkering ontving. Hierover had zij haar nieuwe werkgever bij indiensttreding in 2004 niet geïnformeerd maar erger nog, ook niet toen zij zich in 2007 ziek meldde bij werkgever.  

Bij een bespreking met werkneemster over de aanpak van de bezwaarzaak en haar inbreng daarin, kwam ook aan de oude WAO uitkering aan de orde. Na een eerste ontkenning bleek werkneemster zich plotseling weinig meer te kunnen herinneren van de WAO aanvraag, de medische beoordeling en de latere intrekking van de WAO uitkering.

Uiteindelijk zag de medewerkster af van haar eerder toegezegde medewerking aan de bezwaarprocedure. Daarmee viel min of meer in het water de kans om een WGA uitkering omgezet te krijgen in een IVA uitkering.

UWV kon tijdens de verdere bezwaarprocedure worden overtuigd van het feit dat werkneemster bij opdrachtgever in dienst was getreden als arbeidsgehandicapte. De op 3 december 2009 ingediende ziekmelding, met als 1e ziektedag 15 oktober 2007, werd - na enige tijd -  door UWV ZW gehonoreerd. Er volgde een jaar ziekengeld. Geen twee jaar omdat er sprake was van verjaring.

Het toekennen van ziekengeld met terugwerkende kracht betekende eveneens dat toerekening van de WGA schade  aan de werkgever ten onterechte plaatsgevond. De reeds door werkgever aan UWV betaalde WGA bedragen worden gerestitueerd. Verder bespaart werkgever als gevolg van de gewonnen bezwaarzaak zich 90 maanden toerekening van WGA schade last in de toekomst. In totaliteit is het voordeel voor werkgever € 65.000.--.

Werkgever beraadt zich nog over de vraag of zij bij de werkneemster een schadeclaim moet neerleggen voor het bedrag, zo’n € 15.000.-- dat werkgever door toedoen van werkneemster misliep aan ziekengeld. Juridisch gezien zijn hier mogelijkheden voor.

©  L&M sociale zekerheid    Ad van Lieshout 

 
HomeVoorwaardenDisclaimerPrivacySitemap