Home arrow Wet en regelgeving arrow Jurisprudentie arrow Arbeidsrecht arrow Zieke werkneemster reageert totaal niet meer
Zieke werkneemster reageert totaal niet meer

Tijdens ziekte gelden voor werkgevers maar ook voor werknemers verplichtingen. Wat nu als een werknemer tijdens ziekte niets meer van zich laat horen?                                        

Carry (geb. 1975) trad in januari 2009 op basis van een jaarcontract  in dienst als rayonmanager. Eind december 2009 werd haar contract met een jaar verlengd tot 2 januari 2011. Op 9 maart 2010 meldde Carry zich ziek.

De bedrijfsarts vindt Carry niet in staat om te werken en sterk beperkt is in morele en psychische belastbaarheid. Ook op 17 mei vindt  de bedrijfsarts Carry volledig arbeidsongeschikt. Zij wordt adequaat begeleid. Uit de probleemanalyse blijkt dat de verwachte verzuimduur met interventies op maanden wordt geschat. Daarnaast is aangegeven dat zij over twee tot enkele maanden na opstelling van de probleemanalyse geleidelijk in haar eigen werk zou kunnen hervatten om dit vervolgens op te bouwen naar volledige werkhervatting. Werkgever  stuurt Carry op 25 mei 2010 een uitnodiging om het plan van aanpak te bespreken.

Op 2 juni 2010 bericht Carry werkgever dat zij vanwege een stressreductie training, niet op de afspraak kan komen.  Op 3 juni 2010 verzoekt  werkgever Carry verzocht telefonisch contact op te nemen. Omdat niets werd vernomen werd op 7 juni 2010 een reminder verzonden. Op 8 juni 2010 nodigt  werkgever  Carry uit voor een gesprek op 11 juni 2010. Carry verschijnt niet.  Op 14 juni en 18 juni 2010 nodigt werkgever  Carry nogmaals uit voor een gesprek op 18 juni resp. 21 juni 2010. Ook dan verschijnt Carry niet. Verder is Carry ook niet verschenen op een afspraak bij de bedrijfsarts op 27 juni 2010 en een bespreking op 6 juli 2010. Volgens werkgever heeft Carry zich op 10 augustus 2010 bij de secretaresse van de arbodienst beter gemeld. Werkgever heeft Carry daarop op 26 augustus 2010 verzocht contact op te nemen, maar niets meer van haar vernomen.

Werkgever heeft daarop de loonbetaling gestopt.  Werkgever  vraagt bij de rechtbank ontbinding van de arbeidsovereenkomst en stelt dat de werkweigering alsmede, de weigering mee te werken aan de re-integratie, een dringende reden oplevert die maakt dat gelet daarop de arbeidsovereenkomst per direct ontbonden dient te worden. Daarnaast heeft zij aangegeven dat, gelet op hetgeen zich de afgelopen maanden heeft voorgedaan, het noodzakelijk vertrouwen in Carry volledig weg is. Carry verschijnt niet op de zitting zodat van haar geen standpunt bekend is geworden.

De kantonrechter stelt de genoemde omstandigheden op zichzelf gezien de ontbinding van de arbeidsovereenkomst kunnen rechtvaardigen. Hier is echter niet duidelijk of Carry inderdaad hersteld is en haar opmerkelijke  gedrag en onbereikbaarheid niet voortkomen uit haar ziekte. De kantonrechter overweegt dat uit de door werkgever overgelegde stukken dat Carry zich op 10 augustus 2010 zelf hersteld heeft gemeld bij de arbodienst.  De bedrijfsarts is daardoor niet in de gelegenheid geweest Carry om vast te stellen of zij daadwerkelijk hersteld is. Ook op afspraken nadien heeft zij zich niet gemeld. De kantonrechter betrekt hierbij dat uit de door de bedrijfsarts opgemaakte probleemanalyse blijkt dat deze op dat moment de verwachting had dat de verzuimduur van Carry met interventies, maanden zou bedragen en dit zonder interventies langduriger zou zijn.

De kantonrechter overweegt dat nu het dossier geen verklaring van de bedrijfsarts bevat, thans niet kan worden vastgesteld hoe het daadwerkelijk met Carry gaat. Gelet op vorenstaande alsmede het feit dat Carry zich in eerste instantie ziek heeft gemeld in verband met klachten rond morele en psychische belastbaarheid, is de kantonrechter van oordeel dat onvoldoende duidelijk is geworden dat het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst, althans de situatie die aanleiding vormt voor de indiening daarvan, geen verband houdt met het bestaan van een opzegverbod.  

Mede gelet op de beperkte beroepsmogelijkheden, zal de kantonrechter het verzoek daarom afwijzen. Daarbij werd meegewogen dat de arbeidsovereen komst reeds binnen zes weken na heden van rechtswege zal eindigen en dat werkgever  de loonbetaling inmiddels heeft gestaakt. De afwijzing van het ontbindingsverzoek  betekent niet dat werkgever  de loonbetaling weer moet hervatten. De kantonrechter wijst het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst af.  

LJN: BO8524,Sector kanton Rechtbank Assen , 296655  EJ VERZ 10-5193 uitspraak: 23-11-2010

© Ad van Lieshout L&M sociale zekerheid

 
HomeVoorwaardenDisclaimerPrivacySitemap