Home arrow Wet en regelgeving arrow Jurisprudentie arrow Arbeidsrecht arrow Niet roepen maar bewijzen
Niet roepen maar bewijzen

Conny, sedert 1 juni 2010  werkzaam als zorgcoördinator op jaarcontract bij Buitenzorg, meldt zich op 19 december 2010 ziek. Op 24 januari 2011 stelt de bedrijfsarts dat er sprake is van aan spanning gerelateerde klachten maar geen arbeidsongeschiktheid als gevolg van ziekte. Conny vroeg een deskundigen oordeel bij UWV. Uit de rapportage blijkt dat zij op 19 december niet kon werken wat ook nog geldt op het moment van afgeven van het deskundigen oordeel.  

De bedrijfsarts rapporteert in februari dat er een psychologisch klachtenbeeld is dat het functioneren nadelig beïnvloedt. Maar hij signaleert ook een arbeidsconflict dat het opstellen van een re-integratieplan in de weg staat.

Werkgever is al snel van mening dat er sprake is van een verstoorde arbeidsrelatie en stelt op 6 januari, en op 4 februari nogmaals, voor om het contract te beëindigen. Conny wijst dit af.  Buitenzorg zag voldoende reden om de loondoorbetaling te stoppen per 1 januari 2011.

Kort geding

Conny stapt naar de Rechtbank om via een kort geding hervatting van de loonbetaling af te dwingen. In haar verweer stelt Buitenzorg dat Conny niet meewerkt aan haar re-integratie.

 

Uitspraak

De kantonrechter stelt dat een redelijk en zorgvuldig handelend werkgever uit de informatie van de bedrijfsarts en het deskundigen oordeel van UWV had moeten concluderen dat van enige inspanning om tot re-integratie te komen nog geen sprake kan zijn. Werkgever mag een afwijkende (medische) mening hebben dan genoemde deskundigen maar er is geen sprake van bijzondere deskundigheid bij Buitenzorg zodat deze mening zich niet vertaald in juridische relevante termen. De kantonrechter wijst daarom de loonvordering van Conny toe.

 

LJN BQ7660 Kantonrechter Assen

 
HomeVoorwaardenDisclaimerPrivacySitemap